خداوندا مرا شایسته آن کن تا به همنوعانم
که در سراسر دنیا در فقر و گرسنگی به دنیا
می آیند و میمیرند خدمت کنم .
خدایا امروز با دست های ما روزی عشق
آرامش وسرور به آن ها ببخش .
خدایا مرا معبر آرامش کن تا آنجا که نفرت
هست عشق جاری سازم .
آنجا که خطا هست بخشایش بگسترم.
آنجا که جدایی هست وصل بیافرینم.
آنجا که لغزش و دروغ هست حقیقت بیاورم.
آنجا که تردید هست ایمان بنا کنم.
آنجا که ظلمت هست نور بتابانم.
و آنجا که اندوه هست شادی منتشر کنم.
خدایا مرا موهبت آن عطا کن تا به جای آسودن
به دیگران آسایش بخشم.
و به جای آنکه دیگران درکم کنند درکشان کنم.
و به جای آنکه عشق دریافت کنم عشق بورزم.
زیرا با فراموش کردن خویش است که می توان به
هر چیز رسید.
با بخشایش است که بخشوده می شویم.
وبا مردن است که زندگی ابدی می یابیم.
