همه می دونند که :
آدم نمی تونه همه رو از خودش راضی کنه.
آدم نمی تونه همه کارها رو با هم انجام بده.
آدم نمی تونه همه چیز رو به خوبی انجام بده.
آدم نمی تونه همه کارها رو بهتر از همه انجام بده.
پس :
آدم باید بدونه واقعآ کیه و همون باشه.
آدم باید تصمیم بگیره مهم ترین چیز چیه و همون رو انجام بده.
آدم باید توانایی هاش رو بشناسه و اونا رو به کار بگیره.
آدم باید یاد بگیره با دیگران رقابت نکنه چون که هیچ کس توی میدون مبارزهنیست که بخواد مثل اون باشه.
اون وقت :
آدم یاد گرفته که بی همتا بودن خودش رو قبول کنه.
آدم یاد گرفته که مهم ترین ها رو تعیین کنه و تصمیم بگیره.
آدم یاد گرفته که با نقاط قوت و ضعفش زندگی کنه.
آدم یاد گرفته که این حقشه که خودشو محترم بدونه.
آدم یک انسان خیلی مهم می شه.
آدم باید جرات باور این رو داشته باشه که :
یک آدم بی نظیر و فوق العاده است.
توی تمام تاریخ حادثه ای است که فقط یک بار اتفاق می افته.
این بیشتر از یک اختیار است این رسالته آدمه که خود واقعیش باشه.
زندگی مسله ای برای حل کردن نیست بلکه یک هدیه برای دوست داشتن است.


